'Nooit gedacht en toch in de zorg'

'Nooit gedacht en toch in de zorg'

Eigenlijk wilde Fenna Wouterse niet voor de zorg kiezen. Het leek haar helemaal niks. Nu is ze toch blij met haar keuze.

Stank, zenuwen en lang wachten

Mijn naam is Fenna en ik zit in het tweede jaar van de opleiding tot verpleegkundige aan de Hogeschool Den Haag. Eerlijk gezegd was ik nooit van plan te kiezen voor de zorg. Als je mij vroeger had gevraagd om de zorg te omschrijven in steekwoorden, dan had ik het volgende geantwoord: “Stinkende ziekenhuizen, zenuwen, gemene zusters en lang wachten.” Ik vond ziekenhuisafspraken afschuwelijk en als mijn moeder zei dat ik later vast in de zorg ging werken, dan riep ik heel hard: dat nooit! Blij met mijn keuze Nu ben ik al bijna op de helft van mijn opleiding, en ben ik blij dat ik toch gekozen heb om verpleegkundige te worden. Dat ik mensen mag en kan helpen, verandert misschien niet de wereld. Maar het kan wel de wereld veranderden voor de mensen die ik help. Ik probeer altijd om zorgvragers een beetje hoop mee te geven of om ze te laten lachen. Ik heb dagelijks de slappe lach en had eerder echt niet verwacht dat dit kan in de zorg.

Stage in de thuiszorg

Ik loop nu stage in de thuiszorg bij Florence en dit is nog leuker dan ik dacht. Het mooie van de thuiszorg vind ik vooral dat we bij zoveel verschillende mensen thuiskomen. Je leert veel nieuwe mensen kennen, je bouwt een band op en leert de voorkeuren kennen van alle cliënten. Zoveel lieve mensen die je een kopje koffie aanbieden of zeggen wat een prachtig vak we toch hebben en hoe dankbaar ze zijn. Flexibiliteit is een belangrijke eigenschap, er gebeurt altijd wel iets dat je nog niet eerder hebt meegemaakt. Je moet kunnen anticiperen op elke situatie. Ontzettend uitdagend!

Lachen en serieus blijven

Er is een cliënt waar ik altijd graag kom. Deze mevrouw maakt veel grapjes maar ik kan ook serieuze gesprekken met haar hebben. Ze trekt altijd gekke bekken en ze praat graag over haar baan van vroeger. Elke ochtend als ik langskom en haar wakker maak, gooit ze lachend een kussen naar mijn hoofd en roep hard mijn naam. Een uitdaging bij haar is zorgen dat ze genoeg eet en dat we goed opletten of ze geen nieuwe wondjes ontwikkelt. Ze is erg mager en het is belangrijk dat ze genoeg voedingsstoffen binnenkrijgt. De techniek is hierbij om bepaalde communicatievaardigheden te gebruiken zodat ze wel wil eten. Dit is een voorbeeld van hoe je kan lachen bij een zorgvrager, terwijl je wel scherp en serieus moet blijven. Blij zijn is tenslotte goed voor haar mentale staat en genoeg eten en letten op haar huid is cruciaal voor haar lichamelijke welzijn.

Veel mogelijk in de zorg

Er is heel veel mogelijk in de zorg. Zeker omdat er nu een tekort is aan medewerkers op vrijwel elk gebied. Denk aan ambulanceverpleegkundigen, wijkverpleegkundigen, verzorgenden in een verzorgingshuis of het ondersteunen van patiënten voor operaties. Dit is maar een klein deel van een hele lange lijst. Een groot deel van Nederland heeft zorg nodig, acuut of chronisch. En daar zijn zorgmedewerkers voor nodig die hun hart en hersenen willen inzetten.