'Luister muziek die jou raakt'

'Luister muziek die jou raakt'

Een leven zonder jazz is ondenkbaar geworden voor Ton Ras. Ton is niet alleen een groot jazzliefhebber, maar ook muzikant en medeorganisator van het festival Florence Swingt. 

Leven zonder jazz is ondenkbaar 

Ton wordt al 65 jaar geboeid door jazzmuziek. Toen hij zeven jaar oud was, leerde hij jazz kennen via zijn broer. “Jazz pakte me en heeft me nooit meer losgelaten.” Luisteren, drummen en ervan genieten, maar ook het organiseren van jazzbijeenkomsten geeft Ton ontzettend veel voldoening. Hij oogt vervult en blij, terwijl ik met hem spreek. Al snel komt er een herinnering bij hem boven van het Florence Swingt festival van vorig jaar toen The Millers, een jazzband uit de periode 1945-1961, optrad en de hele zaal begon mee te zingen. Hij krijgt nog kippenvel als hij daar aan denkt.

Jazzmuzikanten vertellen een verhaal

Jazzmuziek en improvisatie horen bij elkaar. Ton legt uit dat hierdoor de muzikanten hun instrument ongelofelijk goed moeten beheersen. Elk jazzoptreden is weer anders en ontstaat in interactie met het publiek. De jazzmuzikanten vertellen als het ware een verhaal, dat tijdens de improvisatie in hun hoofd opkomt. Ton voegt eraan toe dat de jazzmuzikanten die optreden tijdens het Florence Swingt festival heel dankbaar zijn om een podium te krijgen en er altijd veel zin in hebben. De interactie met het publiek tijdens deze dagen maakt het juist zo bijzonder.

Luister naar muziek die jou raakt

Als ik Ton tenslotte nog om een luistertip vraag binnen de jazzmuziek, zegt hij beslist: “Het is het allerbelangrijkste dat je naar muziek luistert die je raakt, dat het iets met je doet ongeacht wat voor een soort muziek het is.” Ik kijk naar Ton die frivool en levendig is, vol in interactie staat met de mensen om hem heen en steeds weet te boeien met inspirerende verhalen die hij vertelt. Ik zie dat Ton gelijk heeft. De jazzmuziek heeft hem inderdaad gevormd; hij is zelf een beetje jazz geworden!

Ik stap de wereld van Florence Swingt weer in. Daar zijn de vrolijke, ontspannen gezichten van bewoners en medewerkers weer en ik hoor bevlogen muzikanten hun verhaal vertellen aan het genietende publiek. Ik zie wederzijdse dankbaarheid en betrokkenheid; het raakt me.

Susan de Liefde