Florence Verhalen

Elk mens heeft een eigen levensverhaal, eigen passies, eigen wensen en eigen dromen. Wie zich verdiept in iemands persoonlijke verhaal, krijgt daar veel voor terug. Als lezer word je meegenomen naar andere omgevingen, andere denkwijzen, andere invalshoeken en naar onbekende gevoelens, plotseling begrip of nieuwe ideeën die je anders misschien niet had gehad. Soms leren we ook van andermans verhalen. Deze Florence Verhalen laten zien wie onze (wijk)bewoners, samenwerkingspartners, vrijwilligers en medewerkers zijn en wat hen drijft. Zo krijgt iedereen een gezicht.

 

'Mijn ambitie is om de zorg verder te verbeteren'

Cheryl Mostert is pas 27 jaar. Toch heeft ze bij Florence al een hele carrière achter de rug. Sinds 2012 begon ze als stagiaire en is ze niet meer weggegaan.

Lees het verhaal
'Mijn ambitie is om de zorg verder te verbeteren'

‘Ik voel dat ik haar lichtpuntje ben’

Meike van den Berg deelt met ons haar ervaring tijdens een stagedag in de thuiszorg. Ze voelt daarbij heel duidelijk de waardering van een cliënt.

Lees het verhaal
‘Ik voel dat ik haar lichtpuntje ben’

‘Thuiszorg leuker dan ik dacht’

Robin Stoové stond niet te springen om stage te lopen in de thuiszorg. Maar het tegendeel is waar.

 

 

Lees het verhaal
‘Thuiszorg leuker dan ik dacht’

'Iets betekenen voor een ander'

Inez van der Wal (71) is na elf jaar gestopt met haar vrijwilligerswerk als lid/voorzitter van de locatiecliëntenraad Voorburg.

Lees het verhaal
'Iets betekenen voor een ander'

'De alarmbellen gaan direct af'

Daisy is wijkverpleegkundige bij Florence. Dit keer neemt ze ons in haar blog mee naar een echtpaar waarvan de man vergeetachtig begint te worden. 

Lees het verhaal
'De alarmbellen gaan direct af'

‘Eenzaam, machteloos én veerkrachtig’

De coronatijd was hectisch. Als Michèle van Tiggelen, specialist ouderengeneeskunde, terugkijkt, ziet ze dat er veel werk is verzet, maar er was ook eenzaamheid.

Lees het verhaal
‘Eenzaam, machteloos én veerkrachtig’